உலகில் தொன்மையான மொழிகளான கிரேக்கம், லத்தீன், ஹீப்ரு மற்றும் சமஸ்கிருத மொழிகள் காலத்திற்கும், வரலாற்றுப் போக்குகளின் தாக்குதல்களுக்கும் ஈடுகொடுக்க இயலாமல் போய்விட்டன. கன்னித்தமிழ் மட்டும் எவ்வித பாதிப்புக்கும் உட்படாமல் தழைத்திருக்கிறது. அன்றாட நடைமுறைக்கு உகந்ததாகவும், உணர்ச்சிகளுக்கு ஈடுகொடுப்பதாகவும், தத்துவ ஆழம் பொருந்திய உலக அறிவு நோக்குடனும், மொழியின் தன்மையில் வேரூன்றியிருக்கும் அபார கற்பனை வீச்சுடனும், இயற்கையுடனும், இயற்கையின் உருவகத் தெய்வங்களுடன் இணைந்தே வாழும் கிராமியக் குடிமக்களின் வன்மையான சிந்தனைக்கும் ஏற்ற வகையில் தமிழ் மொழியின் வீச்சு என்றைக்கும் சாகாவரம் பெற்ற சிரஞ்சீவியாகத் திகழ்கிறது. ஆதியில் சமஸ்கிருதம் நடைமுறையில் பெயருக்கு இருந்து இன்றைக்கு அதன் வேர்கள் எங்கே உள்ளது என்பது கேள்விக்குறியாக உள்ளது. மன்னர்கள் மற்றும் மத ஆதிக்கம் ஆகியவற்றைத் தாண்டி தமிழ் மொழி வாழ்ந்து வருகிறது.

தமிழ் சுமார் 25 நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே உயிர்த்துடிப்பு மிக்க, வளமான சொற்களஞ்சியம் கொண்ட நுணுக்கமானதும் சாத்தியக் கூறுமிக்கதுமான இலக்கண அமைப்பும் படைத்த மொழியாய் இருந்திருக்கிறது. தமிழ் மொழிக்கான உட்பொருள் தீவிர கவித்தன்மை கொண்டதும், ஆழ்ந்த தத்துவப்பூர்வமானதும் ஆகும்.

மரபு ரீதியான கலாச்சாரங்கள் படிப்படியாக அழிந்து வருகின்றபோது தமிழர்களின் தொன்மையும் செந்தமிழும் என்றைக்கும் புதுமையாக வளமாகத் திகழ்கின்றது. வலுவான தாக்குதல்களுக்கு ஈடுகொடுத்து தமிழ் மொழி நிலைத்திருக்கிறது. தமிழ்க் கலாச்சாரத்தைப் பின்னோக்கிப் பார்க்கையில் அதனுடைய பாரம்பரியம், ஆழமாக தன்னோடு வைத்துள்ள ஈடு இணையற்ற புதையல்கள் தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்திற்குக் கிடைத்த அருட்கொடைகளாகும். தீரத்திற்கு ரோமானியமும் (கீணிட்ச்ண ண்tணிடிஞிடிண்ட்), பகுத்தறிவுக்கு கிரேக்கமும் (எணூஞுஞுடு ணூச்tடிணிணச்டூடிtதூ), அறிவு வாத நுட்பத்திற்கு பிரெஞ்சும் (ணடிஞிஞுtதூ ணிஞூ டூணிஞ்டிஞி ஊணூஞுணஞிட) என்பது போல தமிழ் மொழி மேற்குறிப்பிட்ட அத்தனை குணங்களும் ஒருங்கே கொண்ட சிறப்புத் தன்மை கொண்டதாகும். தமிழ் மொழிக்கு உள்ள இலக்கணம், கவிதைத் தன்மையில் வேகமும் அதன் காலமும் மற்ற மொழிகளைவிட காலத்தில் மூத்தத் தன்மைக் கொண்டதாகும்.

மொழியின் மறைவு

மனிதனை மற்ற ஜீவராசிகளிடம் இருந்து வேறுபடுத்துவதே, அவனது சிரிப்பும், பேச்சும்தான் என்பார்கள். மனிதன் குகைகளில் வாழ்ந்தபோது, வெறும் சப்தங்கள் மூலம் தன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. காலப்போக்கில், சப்தங்கள் மொழி வளர்ச்சியடைந்தன. மொழி என்பது கலாச்சாரத்தை வெளிப்படுத்துகின்ற முக்கிய அடையாளமாகக் கருதப்படுவதால் மொழியின் தனித்தன்மையைப் பாதுகாக்கப் போராட்டங்கள் நடைபெறுவதை நாம் காண்கிறோம்.

மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கை முறைகளை, பாரம்பரியத்தை மறக்கும்போது கலாச்சாரமும் மறையத் தொடங்குகிறது. அப்போது அதற்கு அடிப்படை என்று கருதப்படும் மொழி மட்டும் எப்படி நீடித்து நிலைக்கும்? துருக்கியின் வடமேற்குப் பகுதிகளில் பேசப்பட்ட மொழி ‘உபிக்’ (க்ஞதூடுட). இந்த மொழியைப் பேசத் தெரிந்த நபர் டெப்விக் எசன்ச் என்பர். மொழியியலார்கள் துருக்கியிலுள்ள அவரைக் காண அவரது கிராமத்துக்குச் சென்றனர். எசன்ச்சின் மூன்று மகன்களில் ஒருவருக்குக் கூட உபிக் மொழி தெரியாது. மாறாக, அவர்கள் துருக்கி மொழியில் பேசுவதையே விரும்புகின்றனர். 1992ஆம் ஆண்டு எசன்ச் இறந்து போனார். அவரது கல்லறையில், “இது டெப்விக் எசன்ச்சின் கல்லறை. உபிக் என்ற மொழியைப் பேசிய கடைசி மனிதன்” என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. அவர் மறைந்தவுடன் உபிக் மொழியும் இறந்துவிட்டது.

“மறையும் மொழிகள்” என்ற பிரிட்டனைச் சார்ந்த ஒரு கலாச்சார அமைப்பு, அதிகமான ஆய்வுகளைச் செய்துள்ளது. இதில் பணியாற்றும் மொழியியலாளர் ப்ரூஸ் கானல் என்பவர் 199495இல் மாம்பிலா என்ற பகுதியில் கள ஆய்வு மேற்கொண்டார். அப்போது நிறைய மொழிகள் (அடவாவா என்ற இடத்தில் பேசப்பட்டவை) மறையும் அபாயத்தில் இருந்ததைக் கண்டார். கசாபே என்றால் போகோன் என்ற ஒரே ஒருவர் மட்டுமே பேசக் கூடியதாகும். அவரது சகோதரிக்கு கசாபே மொழி புரியும். ஆனால் பேசத் தெரியாது. அவரது குழந்தைகள், பேரக் குழந்தைகள் யாருக்குமே கசாபே மொழி தெரியாது. போகோன் மறைவுடன் கசாபே மொழியும் இறந்து விடும்.

உலகில் கிட்டத்தட் 7,000 மொழிகள் வழக்கத்தில் உள்ளதாக ஆய்வாளர்கள் சொல்கின்றனர். சில பகுதிகளில் அதிகமான மொழிகள் வழக்கில் உள்ளன. ஆனால், பல எழுத்து வடிவத்தில் இல்லை. உலகில் பயன்படும் அனைத்து மொழிகளும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை அல்ல. சில பூர்வகுடிகள் வித்தியாசமாக ஒரு மொழியைப் பேசும் வழக்கம் கொண்டுள்ளனர். உதாரணமாக 1998ஆம் ஆண்டு ஜகார்தாவுக்குக் கிழக்கே ‘மாம்பரமோ’ நதிக்கருகே ‘வஹீததே’. ‘ஆகேததே’ என்ற குழுக்கள் வசித்தனர். மொத்தமே இவை இரண்டையும் சேர்த்தே 50 குடும்பங்கள் தானிருக்கும். இவர்கள் பேச்சு வித்தியாசமாக இருந்ததால் அவர்கள் பேசியது புதிய மொழிகள் என்றே கணக்கிலெடுத்துக் கொள்ளப்பட்டதென டேவிட் கிறிஸ்டல் என்ற மொழி ஆய்வாளர் தெரிவிக்கிறார்.

மொழிகள் பற்றிய சில செய்திகள்

உலகில் வழக்கத்தில் உள்ள மொழிகளில் 90 சதவீதம் வரை இந்நூற்றாண்டில் இல்லாமல் போய்விடும் என்று அச்சம் தெரிவிக்கப் பட்டுள்ளது. 11 நாட்களுக்கு ஒரு மொழி புழக்கத்திலிருந்து அழிந்துவிடுகிறது. பிப்ரவரி 21ஆம் நாள் பன்னாட்டு தாய்மொழி தினமாக அறிவிக்கப்பட்டாலும், மொழிகளை பேணி காக்க வேண்டிய சிந்தனை உலகளவில் இல்லாமல் போய்விட்டது. உலகில் சராசரியாக 5,000 பேர் வரை ஒரு மொழியைப் பேசுவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. கிட்டத்தட்ட 4,000 மொழிகளைப் பேசுபவர்கள் ஆதிவாசிகள் எனக் கணக்கிடப்படுகிறது. 8384 சதம் மொழிகள் ஒரே ஒரு நாட்டில் மட்டுமே பேசப்படுபவையாக உள்ளன.

சில மொழிகள் மிகச் சிலரால் மட்டுமே பேசப்படுகின்றன. உதாரணமாக, பப்புவா நியூகினியாவில் உள்ள குருமுலும் என்ற இனத்தில் 10 பேர் மட்டுமே பேசுகின்றனர். மொழிகளின் பட்டியலில் முதல் 10 இடங்களிலுள்ள மொழிகள் மொத்த உலக மக்கள் தொகையில் கிட்டத்தட்ட 50 சதம் மக்கள் பேசும் மொழிகளாக உள்ளன.

தற்போதுள்ள மொழிகள் எண்ணிக்கை

அமெரிக்கா 1,013 மொழிகள் (15 சதம்); ஆப்பிரிக்கா 2,058 மொழிகள் (30 சதம்); ஐரோப்பா 230 மொழிகள் (3 சதம்); ஆஸ்திரேலியா 250 மொழிகள் (1 சதம்); ஆசியா 2,197 மொழிகள் (32 சதம்); பசிபிக் 1,311 மொழிகள் (19 சதம்).

தற்போதுள்ள மொழிகள் எண்ணிக்கை

பப்வா நியூகினியா 850 மொழிகள்; இந்தோனேசியா 670 மொழிகள்; நைஜீரியா 400 மொழிகள்; இந்தியா 380 மொழிகள்; கேமரூன் 270 மொழிகள்; மெக்சிகோ 240 மொழிகள்; பிரேசில் 210 மொழிகள்; ஸைர் 210 மொழிகள்.

ஸ்வீடன் நாட்டைச் சேர்ந்த மொழியியலாளர் டோவ் ஸ்கட்நாப் கங்காஸ் என்பவர் மொழி ஆய்வுகள் பல நடத்தப்பட்ட போதிலும், புள்ளி விவரங்கள் துல்லியமானதாக இல்லையென்றே கருதுகிறார். மொழிகளுக்கும், சீதோஷ்ண நிலைக்கும் தொடர்பு உண்டு என்கிறார் நிதின் சேத்தி என்ற ஆய்õவாளர். மொழி உலகம் என்ற வரைபடம் மூலம் வெப்பம் மிகுதியாக உள்ள நாடுகளில் அதிகமான மொழிகள் பேசப்படுகின்றன என்கின்றனர் மேற்கு ஆப்பிரிக்கக் கடற்கரை மற்றும் இந்தியாவிலிருந்து தொடங்கி, தென் கிழக்காசிய பகுதிகளிலுள்ள இந்தோனேஷியத் தீவுகள் பசிபிக் வரையுள்ள பகுதிகளிலுள்ள இந்தியா உள்ளிட்ட 17 மிகப் பெரிய நாடுகளில் உள்ள மொழிகளில் 60 சதவீதம் பேசப்படுகின்றன.

அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவில் பழங்குடி மக்களால் பேசப்படும் சுமார் 80 சதவீத மொழிகள் அவர்களுடைய குழந்தைகளுக்குச் சொல்லித் தரப்படுவதில்லை. இதனால் கனடாவில் 60 மொழிகள் பேசப்பட்டு இன்றைக்கு 4 மொழிகளே நிலைத்து நிற்கின்றன. ஆஸ்திரேலியாவில் அங்குள்ள பழங்குடிகள் பேசிய 250 மொழிகள் மறைந்தே விட்டன என்று மொழியியல் அறிஞர் நெட்டல் கூறுகின்றார். தற்போது ஆஸ்திரேலியாவில் 250 மொழிகளில் இரண்டு மொழிகள் மட்டுமே பேசப்படுகின்றன. ஆப்பிரிக்காவில் 54 மொழிகள் படிப்படியாக அழிந்துவிட்டன. 116 மொழிகள் மறையும் சூழலில் உள்ளன என்று மொழியியல் அறிஞர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர்.

அந்தமானில் போரோ மற்றும் பொயா மொழி பேசுபவர்கள் சிலரே உள்ளனர். அதுபோல குரா என்ற அந்தமான் மொழியும் புழக்கத்தில் இல்லாமல் போய்விட்டது. அங்கு ஜிரா என்ற மொழியை 50 பேர் மட்டுமே தற்பொழுது பேசி வருகின்றனர். 150 வருடங்களுக்கு முன்னால் இந்த தீவில் 10 மொழிகள் புழக்கத்தில் இருந்தன. அவற்றில் பெரும்பாலான மொழிகள் தற்பொழுது பேச்சு வழக்கில் இல்லை.

மொழிகளைப் போன்றே வட்டார வழக்கு பேச்சு மொழியும் அழிவு நிலையில் இருக்கின்றது. ஒரு வட்டாரத்திலிருந்து வேறு வட்டாரத்திற்கு மக்கள் சென்று விடுவதால், அந்த வட்டார சொற்கள் மறைந்து விடுகின்றன. இவை மறையாமல் இருக்க, சென்னை செம்மொழி தமிழாய்வு மய்யம் அந்த சொற்களை சேகரம் செய்து பதிவு செய்து வருகிறது. இன்னொரு செவி வழி செய்தி: உருது மொழியின் வயது 300 ஆண்டுகள் தான் என்றும், இந்தி மொழி உருவெடுத்து 150 ஆண்டுகள்தான் ஆகின்றன என்ற கருத்துகளும் உள்ளன.

 தென்னிந்திய பகுதிகள் டெக்கான் என்று அழைக்கப்பட்ட காலத்தில் அங்கு மராட்டி, கன்னடம் தெலுங்கு போன்ற மொழிகள் பேசப்பட்டன. வட இந்திய படையெடுப்பிற்கு பின் அவர்களது மொழியான அவதியும் இங்கு பேசப்பட்டது. இவையாவும் ஒன்று சேர்ந்து தக்கனி மொழி உருவாயிற்று. அரபு நாடுகளில் அல்ஹிந்த் என்றே டெக்கான் பகுதியை அழைத்தனர். மேலும் அவர்கள் அல்ஹிந்த் செல்வம் கொழிக்கும் நாடு என்று நம்பியதன் காரணமாக பெருவாரியாக இங்கு வந்தனர். பாமினி மற்றும் ஹைதராபாத் நாடுகளிலும் தக்கனி மொழிதான் பேசப்பட்டு வந்துள்ளது.

1956ஆம் ஆண்டு மொழிவாரி மாநிலங்கள் பிரிக்கப்பட்டபோது நிஜாம் அரசின் பகுதிகள் மகாராஷ்டிரா, கர்நாடகா, ஆந்திரா போன்ற மாநிலங்களுடன் இணைக்கப்பட்டது. இங்கு புழக்கத்தில் இருந்த பார்சி, அரபு மற்றும் தக்கனி மொழியும் வழக்கில் இல்லாமல் போய்விட்டது. முகாலய மன்னர்களின் ஆதரவால் உருது மொழி வளர்ந்தது. உருது என்ற சொல்லுக்கு இராணுவ முகாம் என்று பொருளாகும். 

மதுரா, டில்லி, ஆக்ரா போன்ற பகுதிகளில் பிரஜபாஷை பேசப்பட்டு வந்தது. பிரஜபாஷையோடு இந்தி மொழி கலந்து உருவானதுதான் கரிபோலி என்ற மொழியாகும். மேலும் டில்லியிலும் அதனை சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் கரிபோலியே இலக்கிய மொழியாக விளங்கியது. பார்சி அரபு லிபியில் எழுதப்பட்ட காலத்தில், உருது என்கிற தேவநாகிரி லிபியில் எழுதப்பட்ட மொழி இந்தி என்று அழைக்கப்பட்டது. பெரும்பாலும் இந்தியர்கள் பார்சி மொழியைப் புறக்கணித்து இந்தி மொழியையே பயன்படுத்தினர். எனவே, வட இந்தியரின் மொழியாக இந்தியும், அரபி லிபியில் எழுதப்பட்ட உருது மொழி இஸ்லாமியர்களின் மொழியாகவும் விளங்கின.



மொழிகள் மறைவு எவ்விதம் நிகழ்கிறது?

ஒரு மொழியைப் பேசுபவர் மறைந்ததாலோ அல்லது கொல்லப்பட்டாலோ மொழியும் மரணமடைகிறது என்கிறார் கிறிஸ்டல். “உலகமயமாதலின் காரணமாக மூன்றில் ஒரு பங்கு மொழிகள் மறைந்துள்ளன” என்று அழுத்தமாகக் கூறும் கிறிஸ்டல், “தொழில் நுணுக்கத்தின் ஊடுருவலால், உலகின் மூலை முடுக்குகளில் கூட பேசும் மொழிகளில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது” என்கிறார். ஒரு குறிப்பிட்ட மொழி ஆதிக்கம் செலுத்துவதைக் காண முடிகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, கனடாவில் ஆங்கில மொழியும், தென் அமெரிக்காவில் ஸ்பானிஷ், போர்ச்சுகீஸ் மொழிகளும் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக் கழக மொழியியல் துறை பேராசிரியர் அன்விதா அப்பி, இந்தியாவில் ஆங்கிலத்தின் ஆதிக்கம் கடந்த பதினைந்து ஆண்டுகளில் அதிகரித்துள்ளது என்று குறிப்பிடுகிறார். குறிப்பிட்ட ஒரு மொழியின் ஆதிக்கம் காரணமாக காலம் காலமாகப் பேசப்பட்டு வந்த மொழிகள் மறைவதைப் பற்றி ‘டோவ்’ (கூணிதிஞு) கூறுகையில், “மொழிகளின் மரணம் என்பதை என்னால் ஏற்க இயலவில்லை. மாறாக படுகொலை என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்த நான் விரும்புகிறேன். உலகமயமாதலால், ஊடகங்களும், கல்வி நிறுவனங்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட மொழியை முதன்மையாக வைத்து, மற்ற மொழிகளை அழிக்கும் பணியைச் செய்கின்றன. இராணுவம், பொருளாதாரம், அரசியல் ஆகிய அனைத்திலும் மேலாதிக்கம் செலுத்துவோர் மொழி ஆதிக்கம் செய்கின்றனர்” என்கிறார்.

மொழி உரிமை

மொழி உரிமை என்பது மனித உரிமையாகும் என்கிறார் டோவ். இந்தியாவையே எடுத்துக் கொண்டால் 300க்கும் மேற்பட்ட மொழிகள் இருந்த போதிலும், 16 மொழிகள் மாநில மொழிகளாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. அனைத்து மொழிகளும் முக்கியமானவை என்பதை அங்கீகாரம் செய்வதே மொழிப் பாதுகாப்பின் முதல் படியாகும்.

உலகில் உள்ள கிட்டத்தட்ட 6,000 மொழிகள் அதிகமானோரால் பேசப்படுகிறது. அப்பட்டியலில் முதல் 20 மொழிகளில் தமிழ் உள்ளது என்பது தமிழர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் செய்தி எனலாம். தமிழ் மொழியின் தோற்றம் பற்றி கால வரையறை செய்ய முடியாது; செம்மொழித் தன்மையைத் தமிழ் இயற்கையில் தன்னிடம் கொண்டது. 

யுனெஸ்கோ வெளியிட்டுள் அழியும் மொழிகள் எனும் பட்டியலில் தமிழ் இடம் பெறவில்லை. தமிழின் உயிர்த் தன்மை அந்த நிலைக்குச் செல்கின்ற வாய்ப்பில்லை என யுனெஸ்கோ தெரிவித்துள்ளது. உலகில் எந்தெந்த மொழிகள் அதிகமான மக்களால் பேசப்படுகின்றன?

மொழி பேசுபவர் எண்ணிக்கை

1.சீனம் (மான்ட்ரின்) 88,50,00,000; 2. ஸ்பானிஷ் 32,20,00,000; 3. ஆங்கிலம் 32,20,00,000; 4. வங்காளம் (பெங்காலி) 18,90,00,000; 5. இந்தி 18,20,00,000; 6. போர்ச்சுகீஸ் 17,00,00,000; 7. ரஷ்யன் 17,00,00,000; 8. சுப்பானிய மொழி (ஜப்பானிஸ்) 12,50,00,000; 9. ஜெர்மன் 9,80,00,000; 10. சீனம் (வு) 7,72,00,000.

உலகமயமாகும் கலாச்சாரமும் மொழியும்

உலகமே சுருங்கி விட்டதாகக் கூறப்படும் இன்றைய சூழலில், தொலைக்காட்சி மற்றும் ஊடகங்கள் மூலம் மாற்றுக் கலாச்சாரம் நுழைந்து உள்ளது. உத்தமர் காந்தியார் அந்நிய கலாச்சாரம் பற்றிச் சொல்லும்போது, “எனது வீடு சுவர்களால் அடைத்து இருப்பதை நான் விரும்பவில்லை. எனது வீட்டின் ஜன்னல்கள் திறந்தே இருக்க வேண்டும். உலகின் அனைத்துக் பகுதி கலாச்சாரமும் எந்தத் தடையுமின்றி வீட்டிற்குள் வருவதை விரும்புகிறேன். ஆனால் அந்த அலை என்னை அடித்துச் செல்ல விடமாட்டேன்” என்று கூறினார். இன்றைய உலகமயமாக்கல் முறையில் பன்னாட்டு உறவால் சிலருக்கு தாய் மொழி மீது உள்ள பற்று குறைந்து வருகிறது. தான் பிறந்த மண், தாய் ததை, தாய் மொழி, தனது கலாச்சாரத்தை பாதுகாக்க ஒவ்வொருவரும் உறுதி எடுக்க வேண்டும். தாய் மொழி என்பதில் ஒவ்வொருவரின் தன்மானமும், பெருமையும் அடங்கியுள்ளது என்பதை சிந்திக்கத் தவறக் கூடாது.